Sei in >> Preghiere >> Láuda Sion Salvatórem - Sion, loda il Salvatore

🍷 Buona Sera, visitatore, il tuo numero IP è: 216.73.217.71 - Fanne buon uso 😉 — Pasqua sarà e⁄o è stata il 05/04/2026 ||   🌚 🌛 🌝 🌜 Fasi lunari dell'anno in corso

Capistrano (VV), martedì 21 luglio 2026 ~ Ore : 19:59:25 • New York: 21/07/2026 13:59:25 • Tokyo: 22/07/2026 02:59:25 • Sydney: 22/07/2026 03:59:25

Settimana dell'anno n° 30 - Trimestre 3 [luglio] || ♋ Cancro ♥ ;-) • Giorni trascorsi da InizioAnno: 202 - Giorni mancanti a FineAnno: 163: Precisamente 0 anni, 5 mesi, 23 settimane, 163 giorni, 3916 ore, 234960 minuti, 14097634 secondi!

Capistrano, il sole 🌞 sorge alle ore 05:47 e tramonta 🌄 alle ore 20:16 - San Lorenzo da Brindisi

 

Il Vangelo della domenica

 

Láuda Sion Salvatórem ~ Sion, loda il Salvatore

Nella Festa del Santissimo Corpo e Sangue del Signore - In Festo Sanctíssimi Córporis et Sánguinis Christi

"Láuda Sion Salvatórem" è una preghiera della tradizione cattolica che viene cantata durante la solennità del Corpus Dómini. È stata composta da San Tommaso d'Aquino attorno al 1264 e viene recitata e/o cantata prima del Vangelo nella Messa. Questa sequenza esprime il dogma della transustanziazione e spiega la presenza reale di Cristo in ognuna delle due specie eucaristiche. È considerata uno dei vertici della poesia religiosa, per la sua profondità dottrinale e la sapienza estetica.

In Festo Sanctíssimi Córporis et Sánguinis Christi 〈Sollemnitas〉

Nella Festa del Santissimo Corpo e Sangue del Signore 〈Solennità〉

La sequenza è facoltativa e si può cantare o recitare anche nella forma breve, a cominciare dalla strofa: Ecco il Pane degli angeli.
Ordo est facultativus et cantari vel recitari potest etiam in forma brevi, incipiens a stropha: Ecce Panis angelórum.

Ante Evangélium - Hymnus

Latino

[Láuda Sion Salvatórem,
láuda ducem et pastórem,
in hymnis et cánticis.

Quantum potes, tantum aude:
quia maior omni laude,
nec laudáre súfficis.

Láudis thema speciális,
panis vivus et vitális
hódie propónitur.

Quem in sacræ mensa cenæ,
turbæ fratrum duodénæ
datum non ambígitur.

Sit laus plena, sit sonóra,
sit iucúnda, sit decóra
mentis iubilátio.

Dies enim sollémnis ágitur,
in qua mensæ prima recólitur
huius institútio.

In hac mensa novi Regis,
novum Pascha novæ legis,
Phase vetus términat.

Vetustátem nóvitas,
umbram fugat véritas,
noctem lux elíminat.

Quod in cena Christus gessit,
faciéndum hoc expréssit
in sui memóriam.

Docti sacris institútis,
panem, vinum in salútis
consecrámus hóstiam.

Dogma datur christiánis,
quod in carnem transit panis
et vinum in sánguinem.

Quod non capis, quod non vides,
animósa firmat fides,
præter rerum órdinem.

Sub divérsis speciébus,
signis tantum, et non rebus,
latent res exímiæ.

Caro cibus, sanguis potus:
manet tamen Christus totus
sub utráque spécie.

A suménte non concísus,
non confráctus, non divísus,
ínteger accípitur.

Sumit unus, sumunt mille:
quantum isti, tantum ille:
nec sumptus consúmitur.

Sumunt boni, sumunt mali:
sorte tamen inæquáli,
vitæ vel intéritus.

Mors est malis, vita bonis:
vide paris sumptiónis
quam sit dispar éxitus.

Fracto demum sacraménto,
ne vacílles, sed meménto,
tantum esse sub fragménto,
quantum toto tégitur.

Nulla rei fit scissúra,
signi tantum fit fractúra,
qua nec status, nec statúra
signáti minúitur]

Ecce panis angelórum,
factus cibus viatórum:
vere panis filiórum,
non mitténdus cánibus.

In figúris præsignátur,
cum Isaac immolátur:
agnus Paschæ deputátur,
datur manna pátribus.

Bone pastor, panis vere,
Jesu, nostri miserére:
tu nos pasce, nos tuére:
tu nos bona fac vidére
in terra vivéntium.

Tu qui cuncta scis et vales,
qui nos pascis hic mortáles:
tuos ibi commensáles,
coherédes et sodáles
fac sanctórum cívium.

Amen.

Prima del Vangelo - Inno

Liturgica

[Sion, loda il Salvatore,
la tua guida, il tuo Pastore
con inni e cantici.

Impegna tutto il tuo fervore:
Egli supera ogni lode,
non vi è canto che sia degno.

Pane vivo, che dà vita:
questo è tema del tuo canto,
oggetto della lode.

Veramente fu donato
agli apostoli riuniti
in fraterna e sacra cena.

Lode piena e risonante,
gioia nobile e serena
sgorghi oggi dallo spirito.

Questa è la festa solenne
nella quale celebriamo
la prima sacra cena.

È il banchetto del nuovo Re,
nuova Pasqua, nuova legge;
e l'antico è giunto a termine.

Cede al nuovo il rito antico,
la realtà disperde l'ombra:
luce, non più tenebra.

Cristo lascia in Sua memoria
ciò che ha fatto nella cena:
noi lo rinnoviamo.

Obbedienti al Suo comando,
consacriamo il pane e il vino,
Ostia di salvezza.

È certezza a noi cristiani:
si trasforma il pane in Carne,
si fa Sangue il vino.

Tu non vedi, non comprendi,
ma la fede ti conferma,
oltre la natura.

È un segno ciò che appare:
nasconde nel mistero
realtà sublimi.

Mangi Carne, bevi Sangue;
ma rimane Cristo intero
in ciascuna specie.

Chi ne mangia non lo spezza,
né separa, né divide:
intatto lo riceve.

Siano uno, siano mille,
ugualmente lo ricevono:
mai è consumato.

Vanno i buoni, vanno gli empi;
ma diversa ne è la sorte:
vita o morte provoca.

Vita ai buoni, morte agli empi:
nella stessa comunione
ben diverso è l'esito!

Quando spezzi il Sacramento
non temere, ma ricorda:
Cristo è tanto in ogni parte,
quanto nell'intero.

È diviso solo il segno
non si tocca la sostanza;
nulla è diminuito
della sua persona].

Ecco il pane degli angeli,
pane dei pellegrini,
vero pane dei figli:
non dev'essere gettato.

Con i simboli è annunziato,
in Isacco dato a morte,
nell'agnello della Pasqua,
nella manna data ai padri.

Buon Pastore, vero pane,
o Gesù, pietà di noi:
nùtrici e difendici,
portaci ai beni eterni
nella terra dei viventi.

Tu che tutto sai e puoi,
che ci nutri sulla terra,
conduci i tuoi fratelli
alla tavola del Cielo
nella gioia dei Tuoi santi.

Così sia

* * *

Autore: San Tommaso d'Aquino

| indietro | ~ | torna su |

 


www.mpasceri.it © copyright 2010 - 2026 ~ XHTML